Heb je vragen over jouw bezoek aan ZooParc? Lees hier onze veelgestelde vragen rondom het coronavirus.

Animal type: Madidi

Kolenbrander schildpad

Veilig onder de grond

Het vrouwtje van de kolenbranderschildpad graaft een gat in de grond om haar eieren in te leggen. Als de eieren zijn gelegd maakt ze het gat dicht met zand en bladeren. Daarna gaat het vrouwtje weg. Er zorgt dus niemand voor de eieren. Als de jongen uitkomen graven ze zelf hun weg naar boven.

Sumo-worstelen

Zoals vaker bij diersoorten vechten de mannetjes kolenbranderschildpadden om de vrouwtjes. Degene die zijn tegenstander op de rug gerold krijgt heeft gewonnen en krijgt het vrouwtje. Als een schildpad op zijn rug ligt is dat niet zo erg, meestal komen ze zelf weer overeind.

Wil je meer weten over de IUCN-status of de EEP? Klik hier

Groene leguaan

Hoog in de bomen

Volwassen leguanen leven vooral hoog in de bomen. Hier zoeken ze een plekje waar veel zon komt. Hun eten vinden ze ook in de boomtoppen. Het vrouwtje komt alleen naar de grond om haar eieren te leggen. Het mannetje begint met het bouwen van het nest op de grond. Als hij een vrouwtje gevonden heeft, bouwt zij het nest verder af.

Goede schutkleur

Door hun groene schutkleur vallen ze bijna niet op in de boomtoppen, ook al worden ze 1,75 meter lang. De leguaan kan soms stokstijf stil blijven staan. Met een beetje geluk loopt een roofdier zo zonder hem te zien aan hem voorbij.

Wil je meer weten over de IUCN-status of de EEP? Klik hier

Krulhaarvogelspin

Een nieuw jasje

Vogelspinnen hebben geen botten in hun lijf. In plaats daarvan hebben ze een harde buitenkant. Dit noem je een exoskelet. Zo’n exoskelet groeit niet mee met de spin. Als hij groter wordt, moet hij vervellen. Hij kruipt dan uit zijn oude huid. De nieuwe huid die eronder zit is in de eerste dagen nog zacht.

Gevoelig

De krulhaarvogelspin maakt geen web om zijn eten te vangen. Hij wacht geduldig bij de ingang van zijn hol. Op zijn poten zitten hele gevoelige haren die trillingen opvangen. Zo voelt de spin of er een insect of ander klein dier aankomt. Hij rent dan snel zijn hol uit om zijn prooi te vangen.

Wil je meer weten over de IUCN-status of de EEP? Klik hier

Darwins nandoe

Loopvogel

De Darwins nandoe heeft wel vleugels, maar kan niet vliegen. De vleugels gebruikt de nandoe tijdens het rennen om scherpe bochten te kunnen maken. Dit komt goed van pas wanneer de nandoe moet vluchten. Ook heeft de nandoe een scherpe klauw aan het einde iedere vleugel. Hiermee kan de vogel zichzelf verdedigen.

Zorgzame vader

Darwins nandoes leven meestal in een groep van tussen de 5 en 30 vogels. In het broedseizoen gaan de mannetjes naar hun eigen territorium waar zij een nest maken. Als het nest klaar is, paart het mannetje met meerdere vrouwtjes. De vrouwtjes leggen in of rondom het nest hun eieren. Het mannetje rolt de eieren het nest in en broedt deze uit.

Wil je meer weten over de IUCN-status of de EEP? Klik hier

Zuidelijke tamandua

Een vijfde arm

De zuidelijke tamandua leeft bijna zijn hele leven in de bomen. Hij kan dan ook heel goed klimmen. Om zichzelf goed vast te houden, gebruikt de tamandua ook zijn staart. Aan de onderkant van de staart zitten geen haren. De huid is daar wat dikker en een beetje ruw. Zo kan de tamandua zich met zijn staart goed vasthouden aan de takken.

Praten met geur

Tamandua’s leven alleen. Ze laten boodschappen voor andere tamandua’s achter door middel van geur. Onder hun staart zit een kleine opening waar een olie-achtig spul uitkomt. Deze olie ruikt heel sterk. Zo kunnen tamandua’s aan elkaar laten weten wat hun gebied is en bijvoorbeeld of ze op zoek zijn naar een partner. Als ze bedreigd worden, gebruiken ze de stinkende olie om hun vijand af te schrikken.

Wil je meer weten over de IUCN-status of de EEP? Klik hier

Azara’s agouti

Tuinmannen

Azara’s Agouti´s verzamelen noten en zaden van verschillende planten en begraven die om later op te eten. Ze vergeten alleen wel eens waar het ligt. Dan groeit op die plek weer een nieuwe plant of boom. Zo helpen ze de planten en bomen in het regenwoud.

Paranoten planten

Zonder agouti’s zouden er misschien geen paranoten zijn. De vrucht van de paranoot is heel hard. In deze vrucht zitten zo’n twintig paranoten. De agouti heeft hele scherpe en sterke tanden. Daarmee is hij één van de weinige dieren die deze vrucht open kan maken. Hij haalt de noten er uit en begraaft ze.

Wil je meer weten over de IUCN-status of de EEP? Klik hier

Gouden leeuwaapje

Gouden familie

Gouden leeuwaapjes leven in groepen van twee tot acht dieren. Meestal zijn dit familiegroepen. Een vader en moeder leven samen met hun jongen van verschillende jaren. Als er nieuwe jongen worden geboren, zorgt de hele groep daar samen voor. Vaak delen de oudere dieren ook hun eten met de jongen.

Herintroductie

Door jaren van ontbossing is het leefgebied van de gouden leeuwaapjes met ongeveer 98% afgenomen. Het aantal gouden leeuwaapjes is daardoor ook enorm afgenomen. Gouden leeuwaapjes zijn onderdeel van een van de grootse herintroductieprojecten ter wereld. Hierbij zijn, mede dankzij de succesvolle fokprogramma’s, gouden leeuwaapjes vanuit de dierentuinen uitgeplaatst in het wild.

Wil je meer weten over de IUCN-status of de EEP? Klik hier

Witwang fluiteend

Een beetje privacy

Witwang fluiteenden leven in grote groepen van soms meer dan duizend eenden bij elkaar. Als ze gaan broeden zoeken ze vaak een eigen plek op, weg van de groep. Een mannetje en vrouwtje blijven meestal hun hele leven als koppeltje bij elkaar. Samen maken ze een nest en zorgen ze voor de jongen.

Bijzonder geluid

Witwang fluiteenden zoeken vooral ’s nachts naar eten. Vaak gaan ze het water in en duiken ze kopje onder om eten te vinden. Met hun snavel zoeken ze naar waterplanten, insecten en kleine schelpdieren. Tijdens het zoeken naar eten houden de eenden contact met elkaar door te fluiten. De witwang fluiteend heeft zijn naam te danken aan deze typerende drie tonige fluit én aan de witte voorkant van de kop.

Wil je meer weten over de IUCN-status of de EEP? Klik hier

Boa constrictor

Zelfstandige jongen

Het vrouwtje van de boa constrictor legt haar eieren niet in een nest. Ze houdt ze in haar buik om ze uit te broeden. Zo blijven de eieren veilig. Na vijf tot acht maanden komen de eieren uit. De jongen kunnen meteen na de geboorte voor zichzelf zorgen.

Wurgslang maar niet giftig

De boa constrictor is een wurgslang. Hij heeft dus geen giftanden om zijn prooi mee te doden. Als hij een dier vangt draait hij zijn lijf er helemaal omheen. Hij knijpt zijn spieren dan steeds een beetje strakker tot zijn prooi stikt. Als de prooi dood is slikt de boa constrictor hem in zijn geheel door.

Wil je meer weten over de IUCN-status of de EEP? Klik hier

Brilkaaiman

Eierroof

Het vrouwtje van de brilkaaiman bedekt haar eieren met een hoop bladeren. Ze bewaakt haar nest goed tegen roofdieren. De temperatuur van het nest bepaalt of er meer mannetjes of juist meer vrouwtjes uit het ei komen. Bij een gemiddelde temperatuur van 30 graden worden de jongen vooral vrouwtjes. Als het in het nest 34 graden is worden het vooral mannetjes.

Eten wat de pot schaft

Brilkaaimannen zijn echte carnivoren. Dat betekent dat ze alleen maar vlees eten. Kieskeurig zijn ze niet. Een kaaiman eet meer dan honderd verschillende prooisoorten! Als ze iets gevangen hebben eten ze dat met huid, botten en al op.

Wil je meer weten over de IUCN-status of de EEP? Klik hier
De mooiste tijd beleef je bij ZooParc Overloon, onderdeel van Libéma